Vanderfeenopreis

Ontdek de wereld, plekje voor plekje...

Bierdrinkende vrouw en dubieuze figuren

Om maar met de deur in huis te vallen, de afgelopen dagen staan in het teken van records. Nog niet eerder hebben we zoveel regen op een vakantiedag meegemaakt, en nog niet eerder hebben we deze vakantie zoveel zon op een dag gehad. Dat was gisteren en vandaag! Maar laten we beginnen bij het begin, of eigenlijk het eind. Ons eerste vakantiedeel zit er al weer op. De 11 dagen aan de Milstatter See zijn voorbij gevlogen. De donderdag was verhuisdag van Dobriach naar Abersee (St. Gilgen).
IMG_1737
Voorafgaand aan deze verhuizing stonden de hemelsluizen open. Woensdag zouden wij in de ochtend een tochtje gaan maken en dan ’s middags op ons gemak in gaan pakken. Dat is er nooit van gekomen, het was woensdagochtend al begonnen met regenen en dat duurde tot ongeveer 13.00 uur. Alles dus zijknat, maar daar wordt je wel heeeeel creatief van. De waslijn onder de luifel, de grondzeilen wassen in de naastgelegen tijdelijk stromende watertjes en plannen maken hoe en waar de natte onderdelen ingepakt gaan worden. Maar dan wordt je wederom verrast door de natuur. De wolken trokken weg, de zon ging voorzichtig schijnen en binnen een uur leek alles alweer droog te zijn. Na een 1,5 uur hard werken hadden we gek genoeg alles droog op het plekkie waar het zou moeten horen en zijn we lekker gaan zwemmen alsof het een doodnormale vakantiedag was.

IMG_1742
Bij terugkomst zegt Hilde plots: Mies, moet je eens kijken... en ziedaar het beeld waarmee wij werden geconfronteerd. Zomaar een man en zijn hond, maar waar is nou dat broekje gebleven? Donderdagmorgen regende het wederom en gelukkig waren we al zover klaar dat we na het ontbijt weg konden rijden. Weinig last gehad van de regen. Op weg naar de WolfgangSee was het nat, natter en natst. Steeds meer regen en steeds minder zicht. De spiegels voor de caravan zijn niet heel functioneel meer wanneer ze zeiknat zijn en niet eens verwarmd zijn .... Het laatste stukje vanaf de A10 bij Salzburg naar de bestemming, ging door de bergen en daar viel het ons al op dat er zoveel watervalletjes waren. Aan het einde van de dag hoorden we via het weerbericht dat die dag de regenrecords gebroken waren wat het ontstaan van al die watervalletjes gelijk verklaarde. In slechts 4 uur tijd is er 120 mm regen gevallen en dat was bij aankomst op de camping ook wel te merken. Eerst nog het verkeerde straatje ingereden, maar daar draaien we onze hand niet meer voor om. In zijn achteruit en daarna weer in zijn vooruit naar het juiste straatje. Onze plek bestond uit gras en modder, ongeveer gelijk verdeeld. Met de mover hebben we de caravan op zijn plek gezet en zijn toen met zijn viertjes de caravan in gegaan om eerst even lekker te lunchen. Na de lunch, toen we nog steeds geen hand voor ogen zagen door de laaghangende wolken, zijn we boodschappen gaan doen. Bij terugkomst was het weer onveranderd, al was het wel iets zachter gaan regenen. Mijn zwembroek aangetrokken en in mijn eentje (wat een opoffering hè) de voortent er aan gehangen. Dat ging gelukkig vrij snel en daarmee hadden we gelijk iets meer bewegingsvrijheid, alhoewel we bij elke stap in de voortent moesten hopen dat we niet te diep zouden wegzakken in de modderpool.

IMG_1751
De eerste ochtend werden wij getrakteerd op een uitzicht wat we de dag ervoor nog niet meegemaakt hadden. Een overkant bestaande uit een prachtige bergpartij waarvan de top (de Schafberg) zich als een gesluierde vrouw op een haast mystieke wijze af en toe liet bewonderen om daarna weer onder haar sluier te verdwijnen en veel te raden over te laten. DE hele dag heeft de berg haar sluier af- en omgedaan. Zo af en toe kregen we zicht op de stoomtrein die van onder in het dal naar de top rijdt en weer terug. Boven op de top is een berghotel waar ruimte is voor een kleine 70 gasten om te overnachten.
IMG_1755
Omdat het vandaag prachtig zonnig weer was, hebben we na de lunch onze strandspullen gepakt en zijn we afgereisd naar de waterkant. Dit meer heeft een prachtige bijna turquoize kleur en nodigt je uit om even van haar weldadige rijkdom te genieten, wat we dus ook van harte hebben gedaan. Door de enorm sterke kracht van de zon, bleven we smeren met factoor hoog en hoger, maar uiteindelijk zijn we allemaal aardig verkleurd vandaag. Hilde en ik realiseerde ons dat we eigenlijk nog helemaal niet zo een dag hebben gehad in de vakantie. We hebben al veel mooie dingen gezien, maar nog niet echt mooi weer gehad waarbij je uren achter elkaar aan de waterkant verbleef.

Dan de camping, toevalligerwijs staan wij op een plekje recht tegenover de plek waar Rob en Wil ooit gestaan hebben. De camping is compact, netjes en ruim opgezet. Super sanitair met regendouches (als je eenmaal regen gewend bent...). We zijn hier pas een dag en alle 4 zijn we het er over eens dat deze camping, dit meer en deze omgeving om een of andere reden meer bij ons past. We voelen ons hier direct thuis en dat gevoel hebben we, merken we nu, niet gehad aan de MilstatterSee. Misschien komt dat ook wel door de campingbaas. Zonder te weten dat hij de eigenaar is van de camping zou ik gezegd hebben dat hij de verlichaming is van hoe wij over Oostenrijkse skileraren denken. Hij heeft zijn zaakjes goed voor elkaar en klaarblijkelijk vinden vele Hollanders dat ook, want de camping is vergeven van Hollanders (zeker 80 %).

Tot slot wil ik jullie bijgaand uitzicht vanaf de BreiterAlm niet onthouden. Deze berg heb ik vanmiddag samen met mijn stalen ros bedwongen. Daarnaast heeft er vandaag ook nog een revolutie plaatsgevonden in mijn relatie met Hilde. Ze is bier gaan drinken met als resultaat dat ik de helft van mijn blikje moest afstaan. Waar is de tijd gebleven dat mannen bier dronken en vrouwen rosé???
IMG_1763