Vanderfeenopreis

Ontdek de wereld, plekje voor plekje...

De eerste week

Zaterdag alweer! We zijn alweer een week onderweg. Volgens onze Duitse buurman hebben we uniek weer. Uniek wisselvallig weer bedoelt hij dan, want hij kan buigen op de nodige jaartjes ervaring hier, aangezien hij en zijn gezin hier al jaren komen. Meestal is het hier veel constanter weer en is het ook veel warmer. Wij vinden het tot nog toe prima. Voor het zwemmen zou het iets warmer mogen zijn, maar verder is het goed te doen. Het water wat valt, valt vooral aan het einde van de dag of ’s nachts. De jongens vermaken zich prima in de tent. Van de week had Levi ’s nachts een ongelukje waardoor wij hem (vanwege beperkte hoeveelheid slaapzakken) binnen wilde hebben. Echt niet! Levi wil onder geen beding de tent uit, terwijl Noah in het begin nog wat twijfels had.

De afgelopen dagen is er een uittocht gaande van Nederlanders, welke vervangen worden door Duitsers en Oostenrijkers. Er waren toch al niet heel veel Hollanders, maar we bevinden ons nu in de minderheid en daar houden we wel van. We staan in een straatje waarvan de middenweg krap 2 meter breed is. Wij hebben een XL-plaats waardoor we plek zat hebben, echter de meeste plekken zijn normale plekken waar een auto niet altijd even makkelijk op past. Dat levert dagelijks interessante gebeurtenissen en ergernissen op. Een Duitser met een hele grote caravan had schijnbaar zijn budget opgemaakt, want hij staat met zijn caravan van een kleine 6 meter op een normale plek en dan ook nog overdwars. Resultaat is dat zijn dissel tot aan de straatkant staat. Precies daartegenover staat een andere Duitser (trend?) die ook een hele grote caravan heeft maar een groot gezin te onderhouden heeft. Om deze allemaal droog te houden heeft hij op een gewone plek de caravan met voortent en luifel geplaatst. Resultaat is dat de scheerlijnen van de luifel exact tot op de straatlijn uitkomen. Moraal van het verhaal. Een beetje auto met caravan (lees andere Duitser) kan hier eigenlijk niet langs zonder iets te raken, wat dus ook regelmatig voorkomt. De dissel-Duitser lijkt echter geen mm prijs te willen geven, evenals de grote-gezin-Duitser. Het wachten is op een enorme vechtpartij vanwege opgelopen averij van iemand.

Verder hebben we sinds gisteren een nieuwe buurman. Een dikke Duister (met recht dik). Hij heeft bij zijn vrouw een tweetal kleintjes verwekt die klaarblijkelijk gelijktijdig zijn geboren, aangezien ze er als tweeling uitzien. Mijn inschatting is dat vrouwlief had gehoord dat camperen erg leuk is en dat ze dit graag wilde proberen. Na haar wilde jaren (gezien het aantal tattoo’s), wil ze nu ook het „gewone” leven proeven. Ik denk dat dit tot een zeer langdurige en heftige discussie met manlief heeft geleid. Uiteraard heeft ze die gewonnen en zie daar, ze zijn aan het kamperen. Manlief, toch zeker geen kleintje, dacht: als ik dan toch moet gaan kamperen, dan ook in stijl.
IMG_1682
Hij heeft de grootste caravan gehuurd die er te huren valt (ik schat ergens rond de 8 meter) en heeft na een dag hard werken er een voortent aangezet, waarvan de inrichting zeker niet onder doet voor een luxe bungalow. Wat ik erg kan waarderen is dat hij wel een XL-plek heeft gereserveerd.

Vandaag zijn we weer op stap geweest. Het zou wat koeler worden en er was kans dat er wat regen zou gaan vallen. Noah mocht vandaag kiezen uit het aanbod van de Kärnten-Karte, wat toch redelijk uitgebreid is en hij koos voor de Turracher Höhe. Niet geheel toevallig is daar ook één van de langste rodelbanen. Boven (ca. 2000 meter) was er bovendien voor kinderen erg veel te doen en kon je er ook een mooie wandeling maken. Maar het gesprek ging toch vooral over de afdaling. Lengte 1,6 km, hoogteverschil 200 meter, maximaal 12 meter boven de grond en maximale snelheid 40 km/h. Noah met mama..... Niet dus, Noah alleen en mama alleen en Levi met papa. Ik weet niet wie er nou het meest last van spanning had, maar de strijd ging tussen Levi en Hilde. We hebben het gelukkig overleefd. Bijgaand nog een paar foto’s van de prachtige vergezichten die ons ten beurt vielen.

IMG_1692 IMG_1685 IMG_1677

IMG_1687

Voor de oplettende kijker valt te zien dat hoe hoger je komt hoe meer je als mens vervormd wordt. Dat heeft met de atmosferische druk, de genen en het weer te maken. Er lopen daar dus hele gekke gemuteerd mensen rond. Ter verduidelijking hebben we een uitvergroting bijgevoegd van een gemuteerde Levi.

IMG_1687 IMG_1662

Tot slot nog de bekendmaking van de winnaar van de prijsvraag. De foto betrof inderdaad een uitgedroogde koeienvlaai op grote hoogte. Het nette antwoord was verteerd gras... De winnaar is R.Th. de Waard, hij mag te samen met een introducé op een nader te bepalen tijdstip een BBQ boeken bij Casa Tuba. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd.