Vanderfeenopreis

Ontdek de wereld, plekje voor plekje...

The end

Inmiddels zijn we weer thuis, maar zoals gebruikelijk nog een kort verhaaltje over de laatste dagen. De laatste dagen waren vooral heel erg warm. De beloofde 30 graden hebben we (behalve ’s nachts) nooit meer bereikt. De laatste dagen hebben Noah, Levi en hun matties de camping onveilig gemaakt tijdens de avond(t)uren. Net als in Oostenrijk duurde het ongeveer een week voordat ze helemaal los gingen met de campingvriendjes (en vriendinnetjes). Een prachtige combinatie van kinderen uit Harderwijk, Amsterdam, Doetichem en andere niet nader onderzochte steden. Pa mocht ’s avonds in het donker op zoek naar zijn kroost om ze toch voor elven op bed te hebben. Dat viel niet altijd mee....

Dinsdag zouden we nog naar Trento gaan, maar rondstappen in een stad bij deze temperaturen leek ons niet de meest verstandige en leuke bezigheid, dus Noah is met de animatie en zijn matties wezen kanoën. Levi is met ons mee geweest om twee slangetjes van de motor (retourslangetjes van de dieselverstuivers voor de kenners) te laten vervangen. Ze waren een beetje lek en daardoor werd de diesel bij een warme motor een een beetje in het rond gespoten. Niet veel, niet gevaarlijk, maar het zou erg gaan stinken en bovendien is het een beetje zonde om diesel in het rond te spuiten. Bij de lokale Peugeotdealer zijn we geslaagd waarna we nog een bakkie zijn wezen doen in Levico.

Op het terras in Levico werd Levi bijna ontvoerd door 2 oude Italiaanse dametjes. Ze vonden Levi zo lief, zo mooi en zaten steeds aan hem. Keurige gekapte en gestylde dametjes in katzwijm voor onze Levi...Dat vond Levi natuurlijk prachtig, maar niet heus.... Nog wat boodschapjes en vervolgens weer naar de camping. In de middag hebben we de watertemperatuur langdurig gemeten om er zeker van te zijn dat het water een verkoelende werking op ons lichaam had. Noah naar het Lido en Levi tussen de grote jongens op de steiger, salto’s makend alsof hij dat al jaren doet.

Woensdag hadden we nog een uitje in de planning. We wilden graag naar Vetriolo. Een plaatsje waar kurende oudjes op hoogte druk aan hun gezondheid werken (nou ja druk). Die oudjes zijn natuurlijk geen reden om daar te gaan kijken, maar Vetriolo is ook een afsprong-plaats van Parasailers en Deltavliegers. We hadden onze picknickmand weer gevuld, in Levico nog een litertje verse melk getapt en vervolgens naar boven afgereisd. We hadden mazzel want er kwamen net een Parasailer en een Deltavlieger aan die hun spullen gingen opbouwen / klaarleggen.

Onder het genot van een lunch hebben we toegekeken hoe de mannen zich klaarmaakten om zonder angst (zo leek het tenminste) de berg af te rennen om vervolgens al vliegend de weg te vervolgen.
IMG_0751
De dame die er bij was zou de mannen beneden weer ophalen. Op mijn vraag hoe lang ze in de lucht konden blijven, kreeg ik als antwoord dat dat vandaag niet zo heel lang zou zijn (waarschijnlijk maar een half uurtje), maar als de thermiek goed is, kunnen ze 3 tot 4 uur in de lucht blijven. De beste thermiek is bij een blauwe lucht met grote witte schapenwolken.

Tegen de tijd dat we weer terugkwamen op de camping was het weer tijd voor verkoeling. Echter door de toch wel dreigende luchten ben ik rond een uurtje of 16.00 uur toch maar vast begonnen met het opruimen van de voortent, zodat we deze in ieder geval droog mee konden nemen. De dreiging bleek gelukkig loos alarm, maar de boel was daardoor in ieder geval ingepakt en hoefden we ’s avonds niet meer aan de slag.

De kids en hun matties hadden het fantastische idee uit eten te gaan en alle ouders werden vanwege het bezitten van de portemonnee van harte uitgenodigd om deel te nemen aan het uit eten gaan. Op de camping uit eten met bekende vreemden. Geweldig gezellige avond gehad, waarbij de kinderen na het verorberen van hun maaltijd snel verdwenen waren om de camping wederom onveilig te maken. Later vonden we ze terug, vlot gekleed, vlot gekapt bij de mini-disco.

De volgende morgen waren we eigenlijk zo klaar voor vertrek. Noah en Levi hebben de broodjes gehaald, waarna we konden vertrekken. Na afscheid op weg naar....

De reis ging redelijk goed. Veel drukte en daardoor best vermoeiend. De auto hield zich prima en dus kwamen we einde van de middag aan in het plaatsje Wertheim, alwaar een doortrekcamping ligt. Wat een attractie!
IMG_0771
Geweldig, van origine niet al te grote camping, vooral veel seizoenplaatsen, maar daarnaast helemaal ingericht (bijna helemaal) op doortrekgasten. Hele stromen tegelijk kwamen de camping binnen. Zelf je plaatsje opzoeken waarna het grootste gedeelte van de gasten de caravan afsloot om naar de vreetschuur te lopen en daar in de rij te staan om het buikje rond te eten. Een happening op zich.

IMG_0769
Wij hebben macaroni klaargemaakt en gezellig tussen de caravans ons diner opgegeten. Daarna zijn we voor de afwas maar gaan douchen aangezien de camping voor de 300-400 caravans welgeteld 4 douches beschikbaar had (4 voor de mannen en 4 voor de vrouwen). Gelukkig was er direct een doucheplekkie en konden we schoon en fris weer terug naar de plek. Een vroege nacht, en de volgende morgen om 8.00 uur reden we weer weg voor de laatste etappe...