Vanderfeenopreis

Ontdek de wereld, plekje voor plekje...

Avontuur

Zaterdagavond, tijd voor een update. De camping is inmiddels volgestroomd en gek genoeg is het een Nederlandse enclave geworden. Vorig jaar een prachtige mix van nationaliteiten en nu een paar Spanjaarden in het weekend met verder alleen maar Nederlanders. Misschien dat het op één of andere website heeft gestaan dat het een goede camping is, maar het doet voor ons wel een beetje af aan de charme van de camping.

Vandaag was een dag vol avontuur. Vandaag samen met Peter de uitdaging gedaan om Castell de Montgri met de mountainbike te beklimmen. Twee jaar geleden had ik al eens een poging gedaan met de racefiets, maar de weg is supersteil en houdt bovendien na een paar kilometer gewoon op. Dus na alle trainingen van de afgelopen 2 weken voelden we ons goed en zijn we richting Toroella de Montrgi gefietst. In het noorden van Torroella de Montgrí ligt het gelijknamig bergmassief: de Montgrí, met op de 315 meter hoge top de ruïne van Castell Montgrí (gebouwd van 1294 tot 1304 voor militaire doeleinden), die al van verre te zien is.
imgres
Op zich is 315 meter niet spectaculair hoog, maar het is vreselijke steile puist die zich vanaf zeeniveau bijna recht omhoog lijkt te werken. Afijn. Doel was deze puist met de mountainbike te beklimmen en dat is gelukt. Het eerste stuk konden we fietsen, alhoewel op het lichtste verzet de hartslag al snel richting standje heel hoog ging. Op een gegeven moment waren er geen struiken en bomen meer, slechts nog rotsen. Daar moesten we toch echt van de fiets af. Eerst was er nog zoiets wat op een pad leek waardoor we konden lopen, dat pad verdween en het lopen ging over in klimmen met de fiets op de nek.

Bij tijd en wijle behoorlijk (in)spannend. Het laatste stukje konden we fietsen en toen we boven kwamen werden we getrakteerd op een applaus van een Nederlands gezelschap die in de veronderstelling was dat wij Spanjaarden waren. Nadat ze door hadden dat dat niet zo was zeiden ze: ”Wij stonden boven op de ruïne en zeiden toen we jullie zagen fietsen: Goh die Spanjaarden kunnen wel fietsen hè!”

IMG_1329 IMG_1324

Na genoten te hebben van het vrije uitzicht 360 graden rondom en daarbij volledig doorgewaaid te zijn, zagen we aan de achterkant het klooster in het dal en dachten, daar moeten we heen. Zo geschiedde. Het was maar goed dat vrouw en kinderen, opa’s en oma’s niet hebben gezien hoe wij met de fiets in de nek afgedaald zijn, want een pad ontbrak volledig en het was al lastig genoeg om zonder fiets en met goede schoenen naar beneden te klimmen, laat staan met fiets en zonder fatsoenlijke bergschoenen. Uiteindelijk werden we door een local die op de berg naast de Montgri aan het hiken was, naar de juiste plek gedirigeerd waardoor we toch bij het klooster uitkwamen. Met een voldaan gevoel weer terug gefietst naar de camping.

In de middag zijn we naar Mas Pinell geweest. Een groot strand met veel ruimte en relatief weinig bezoekers. Dat laatste komt vooral doordat er geen commerciële horeca-tentjes en dergelijke zijn, waardoor het minder populair is dan de andere stranden. Hoe meer tentjes, hoe drukker de stranden zijn. Waanzinnig leuke plek doordat een rivier uitmondt in de zee, waardoor je zowel zoet als zout water hebt en bovendien een behoorlijke stroomversnelling in het laatste deel waar zoet en zout water bij elkaar komen. Noah en Levi hebben de hele middag samen met de meiden gezwommen in de stroomversnelling. Ook Hilde had er veel lol in met haar zwembandje.

IMG_1343 IMG_1360

Overigens de foto van Levi geeft gelijk een beeld van hoe hij de laatste dagen bezig is. Hij heeft van ons een sporttenue gekregen (hij wilde graag een zacht broekje). Sinds hij dat tenue heeft is hij steeds aan het sporten. Dan loop hij diverse rondje hard op de camping, gaat voetballen, etc. Gisteren zijn Levi en Noah met mij mee geweest hardlopen. Noah vond het leuk en interessant, Levi vond het geweldig. Hij hield het ook erg goed vol (makkelijker dan Noah), maar bovendien heeft hij een hele mooie (krachtige) loop. Ik heb echt met verbazing naar zijn hardlopen gekeken (geweldig!). Hij wil thuis ook net als pa gaan hardlopen op de atletiekvereniging. We zullen zien of hij er thuis net zo over denkt

Noah heeft na de eerste week heel veel cola gedronken te hebben, de tweede week bijna geen cola meer gehad en sindsdien is hij weer lekker relaxed, zonder brutaal gedrag en lekker weer veel meer knuffelend. We dachten dat die cola misschien wel de reden was dat hij zo opstandig was en het lijkt daadwerkelijk gewerkt te hebben. Daarnaast heeft Noah deze vakantie de „pech” dat zijn bloedsuikerwaarden erg strak zitten, zodat de muggen ook hem ontdekt hebben.

Helaas is het alweer zaterdag en hebben we nog maar een paar dagen voor de boeg, terwijl we het idee hebben pas net in Spanje te zijn. Woensdagochtend vertrekken we alweer, maar gelukkig maken we nog een tussenstop bij Erik en Roelinka in Avignon, dus ook weer leuk om naar uit te kijken.