Vanderfeenopreis

Ontdek de wereld, plekje voor plekje...

Het Nederlandse lied en huisdiertjes

Vandaag weer een hoop ontdekt over het echte Hollanderschap. Een heerlijke dag gehad met veel zon en een lekker briesje. We hebben een mooi strand opgezocht bij Palamos (Platja de Castell) en aldaar hebben wij ontdekt dat tegen de tijd dat de locals (lees Spanjaarden) aan siësta beginnen te denken de Hollanders (en de Engelsen) massaal het strand oplopen.

Ook hebben we vandaag Noah en Levi bijgeschoold in het Hollandse levenslied. Zo hebben we uit volle borst meegezongen met „Even aan mijn moeder vragen” van Bloem, „Annabel” van Hans de Booij en niet te vergeten, „Heb je even voor mij” van Frans Bauer. Met name Annabel doet het goed bij Levi en Even aan mijn moeder vragen is toch wel de favoriet van Noah.

Maar goed een prachtige dag dus. Levi heeft zich uitstekend vermaakt. Eigenlijk moeten we niet Levi zeggen maar little mr. Bean, want Levi (eh sorry little mr. Bean) heeft vandaag veel opzien gebaard op het strand met zijn mr. Bean auto.

IMG_0626 IMG_0633 IMG_0632

Noah heeft veel gelezen, gezwommen en gesnorkeld. Oh, en Noah heeft met pa een wandeltocht gemaakt naar een kleine baai waar we vervolgens samen naar beneden zijn geklommen. Best gevaarlijk en spannend, maar een verbluffend mooi uitzicht. Wat de heren ook belangrijk vonden is om allebei een eigen huisdiertje te hebben (is dat eigenlijk ook typisch Hollands?). Bij Noah is de keus gevallen op een heuse zeeegel (een wat? Een zee-egel). Momenteel wordt de zee-egel smakelijk geconsumeerd door een bataljon mieren. Met een dag of 3 houden we als het goed is alleen het karkas over. Levi heeft zijn oog laten vallen op een draak. De draak is zooooo oud dat hij versteend is. Jawel, Levi heeft een steen als huisdier. Daar heeft hij zonder dollen bijna 3 uur mee gespeeld. Een steen?!

IMG_0640 IMG_0649 IMG_0644
Weer op de camping aangekomen hebben we weer wat weetjes verzameld over den echte Ollander. Tegen de tijd dat wij ons eens gaan douchen, dan staat den echte Ollander namelijk reeds af te wassen (en da’s niet van het middagmaal, hè). Oh, en vanmiddag hebben wij ook ontdekt dat rond het middaguur er maar heel weinig fietsers en hardlopers actief zijn. En diegene die je tegenkomt....jawel dat zijn Hollanders (en meestal ook niet de best getrainde). De analytische ik vraagt zichzelf af hoe vaak dit tot hartinfarcten etc. leidt, maar dat ter zijde.

Het avondmaal bestond uit pannenkoeken. En deze waren bereid op een skottel. Hoe Hollands wil je hebben. We zijn al aardig aan het integreren. Over integreren gesproken. Gisteren zijn wij naar een marktje geweest in L’Estartit. Op zich niks spannends, maar er lopen daar wel heeeel erg veel Nederlanders rond. Maar dit jaar viel mij ook op dat er veel Medelanders rondliepen. Turkse en Marokkaanse gezinnen, vloeiend Nederlands sprekend op een markt in Spanje midden in de zomervakantie. Wederom, hoe Hollands wil je het hebben? Dan vraag ik me toch echt af wie bedacht heeft dat de multiculturele samenleving failliet is verklaard door de Nederlandse regering. Ik zou zeggen de multiculturele samenleving is geslaagd, met vlag en wimpel.

Afijn, morgen staat er weer een fietstocht op het programma en naar verwachting zal dat weer leuke, mooie of ontroerende verhalen opleveren. Wordt vervolgd dus!

IMG_0635