Vanderfeenopreis

Ontdek de wereld, plekje voor plekje...

Un Poc de Tot

Hier wederom een episode van onze avonturen in het warme en sfeervolle Spaanse Begur. Vandaag (en gisteren) weer genoeg meegemaakt voor wat leuke anekdotes, vragen of constateringen. Van alles een beetje dus! Zo zijn we vanmorgen naar een markt geweest in Sant Feliu de Guixols. Een leuk havendorpje ongeveer een half uur van Begur. Op jacht naar een voetbalbroekje van Barcelona. Op zich al een hele kunst want het spul wordt alleen in setjes verkocht. Maar de volhouder wint, want na het 943e kraampje met voetbalshirts (en broeken dus), is Noah er in geslaagd een bijpassende broek bij zijn Messi-shirt te bemachtigen. Het is nu net echt een Spanjaard, want in deze regio maakt het niet uit of je 1 jaar oud bent of 81 jaar, je loopt in een Barcelona-shirt. Ben overigens wel erg benieuwd wat er zou gebeuren als je hier gaat rondlopen met een Real-shirt. Levi heeft ook een zoektocht met goed gevolg kunnen afsluiten. Hij is de trotse bezitter geworden van Buzz Lightyear. Een action hero van de bovenste rangorde. Voor wie niet erg op de hoogte is van de Disney films. Buzz is de stoere futuristische astronaut annex action hero uit Toy Story.

En ook Hilde kijkt met een goed gevoel terug op ons bezoekje aan de markt, want we hebben een pleintje gevonden en een lekker bakje koffie gedronken. Overigens was een pleintje vinden niet echt moeilijk, want de Spanjaarden toveren elke straat gewoon om tot een pleintje.

IMG_0654

Een grappig en opvallend iets vanmorgen (zondag) is dat er erg veel jonge Spaanse mannen rondreden in luxe auto’s met naast zich...... hun moeder!? tenminste ik hoop voor ze dat het hun moeder was, maar daar ga ik gemakshalve even van uit. Noah heeft zich nog even verlekkerd aan de uitgestalde lekkernijen in de plaatselijke visafslag, waarbij de bewegende kreeft toch wel een openbaring was. Ondergetekende is er weer in geslaagd een nieuw paar slippers te bemachtigen, nadat gisteren mijn oude setje zwaar versleten naar de slippershemel zijn afgereisd.

IMG_0658

Vanmiddag lekker lui in het zwembad geweest. Noah met de meiden van de overbuurtjes op stap in het zwembad en Levi met pa bij het kinderbad (en duikbril). Het duurt niet lang meer en dan kan Levi ook snorkelen. Sterker nog, het zou me niets verbazen als Levi eerder kan snorkelen dan dat hij kan zwemmen. We gaan het zien. Aan het einde van de middag begonnen de meeste weekendgasten (lees de Spanjaarden) de auto’s langzaam weer in te pakken, terwijl wij (en de overbuurtjes) zich gereed gingen maken voor een avondje uit eten. Voor deze speciale gelegenheid werden vele jurkjes (en tasjes) uit de kast getrokken en vertrokken we richting 250 meter verderop. Daar was een restaurant waar we door de eigenaar in een supermarkt op gewezen waren. De eigenaar, een moderne hippie uit Nederland, die naar het blijkt al wat jaartjes in Spanje eigenaar is van een restaurant. Eerst in het dorp en nu boven op de berg. Een leuke sfeer en van Moniek (de middelste dochter van de overbuurtjes) geleerd dat je onderscheid kunt maken in een voor-voorafje, een hoofd-voorafje en een na-voorafje. De kids vermaakten zich prima en de volwassenen uiteraard weer aan de sangria (welke overigens nog wel even gemaakt moest worden). Het eten was goed, niet veel en naar achteraf bleek vrij stevig aan de prijs. Maar dat wordt wel weer terugverdiend aangezien we inmiddels als propper zijn aangenomen bij dit restaurant. Voor diegene die zich afvragen wat een propper is? Een propper is zo een figuur die met een stapel kaartjes (flyers) iedereen naar binnen probeert te lullen. Van de vrouw des huizes hebben we een stapel flyers meegekregen met het vriendelijke verzoek deze onder onze campinggenoten te verspreiden. Ze hadden namelijk een niet al te best voorseizoen gehad. Eerlijk gezegd verwacht ik niet dat ze een behoorlijk hoofdseizoen, danwel naseizoen gaan hebben. Met name door de stevige prijs vallen ze behoorlijk buiten de boot gezien de vrij uitgebreide concurrentie in de omgeving. Maar de avond was erg gezellig!

IMG_0659
Oh ja, zou ik bijna vergeten te vermelden dat ik gisteren als een echte Hollander met de fiets op stap ben gegaan richting Palamos. Echter te laat vertrokken en daarom toch echt veel te warm om leuk te fietsen, was ik met een uur weer terug. Morgen is het de bedoeling om vroeg weg te gaan en een mooi tochtje te maken en voor de warmte weer terug te zijn.

Onze zeeegel ligt nog steeds weg te rotten in de brandende zon en de mieren doen niet hard genoeg hun best om het overtollige zeeegel-afval op te eten. Dat duurt dus nog een paar dagen. Onder invloed van dit treurige schouwspel begint Levi het toch wel heel zielig te vinden voor die zeeegel en is eigenlijk van mening dat we hem terug moeten zetten. Tja....... leg het maar uit.

Tot zover Un Poc de Tot, oftewel: Van alles een beetje. Niet geheel toevallig ook de naam van het restaurant waar we vanavond gegeten hebben. Ben benieuwd of ze volgend jaar nog bestaan, want gezien de algehele tevredenheid bij de vanderfeentjes, schat ik de kans vrij groot in dat we hier volgend jaar nog wel eens heen gaan. Wordt vervolgd!


IMG_0664

Oh, en voor een stel jonge lui dat zich ieder afzonderlijk had voorgenomen niet met de ander te gaan spelen gedurende de vakantie, doet dit plaatje toch echt iets anders vermoeden. Waarschijnlijk zal het hardnekkig ontkend worden na volgende week, maar gelukkig is het inmiddels digitaal gearchiveerd.